ចុចស៊ែរផង! តាមពិតអញ្ចឹងសោះ នៅលើជញ្ជាំងប្រាសាទបុរាណ ឃើញសត្វមានឫទ្ធិអំណាចលេបនាគ គ្រុឌ និងទេពនិករទាំងឡាយលើផែនដី គឺសត្វ….

ប្រវត្តិសត្វ ម្ករ ជាសត្វមានអំណាចលេបនាគ គ្រុឌ និងទេពនិករទាំងឡាយនៅលើផែនដីសត្វម្ករ ឬមករ នៅក្នុងភាសាពួកហិណ្ឌី និងភាសាសំស្រ្កឹត គឺជាសត្វក្រពើ ឬសត្វនាគ ដែលមាននិទានក្នុងគម្ពីរវេទ នៃទេវកថារបស់ព្រហ្មញ្ញសាសនា។ លក្ខណៈទូទៅរបស់សត្វនេះ មានក្បាល និងដងខ្លួនជាសត្វនាគ ត្រចៀកជ្រូក ធ្មេញក្រពើ ប្រមោយដំរី ភ្នែកស្វា ស្រកាត្រី ជើងរាជសីហ៍ កន្ទុយក្ងោក ។

ជាយានជំនិះព្រះនាងគង្គារ និងព្រះពិរុណ(វិរុណ)។សត្វម្ករ ជាសត្វដែលមានឥទ្ធិពលដ៏មហិមា ជាសត្វកាចសាហាវ បានចាប់កំណើតឡើងដោយព្រះកេសាមួយសសៃនៃព្រះនាងគង្គា ដែលរំសាយធ្លាក់ចុះមកផែនដី សូម្បីឥសូរ ឥសីក៏ខ្លបខ្លាចអំណាចតេជៈ ហើយខ្លាំងជាងអ្វីៗក្នុងលោក។ វាលួចលបលេប រាល់សព្វសត្វអ្វីៗ មិនថាគ្រុឌ នាគ និងសត្វទាំងពួងបួករួមពពួកទេពនិករទាំងហ្លាយណាដែលវាជួបប្រទះ។

ដោយគ្មានទេវៈណា អាចបង្រ្កាបរិទ្ធានុភាពសត្វម្ករនេះបាន រួមទាំងព្រះសិវៈផង។(ក្នុងចម្បាំងរវាងព្រះសិវៈ និងសត្វម្ករនេះ ក្នុងតំណាលថា បានអូសបន្លាយជាច្រើនកប្ប មិនចាញ់ មិនឈ្នះ ទើបមានអន្តរាគមន៍ពីព្រះនាងគង្គាជាម្ចាស់នៃកំណើតសត្វម្ករនេះ ដោយក្នុងសង្រ្គាមនោះ ព្រះនាងបានបង្គាប់ឱ្យព្រះសិវៈលើកទ្រង់ដាក់លើព្រះហស្ថ រួចឱ្យគង់ពីលើម្ករ ដោយអំណាចតេជៈព្រះនាងដែលបានបង្កើតសត្វម្ករនេះឡើង ក៏ធ្វើឱ្យសត្វម្ករទ្រនូវទម្ងន់ដ៏ធ្ងន់មហិមាមិនបាន

ក៏ខ្ជាក់សព្វសត្វទាំងពួងដែលខ្លួនបានលេបចេញមកនាឰដ៏អាកាសនោះហោង)។ដូច្នេះហើយទើបយើង ឃើញវត្តមានម្ករនៅក្នុងចម្លាក់សិល្បៈបុរាណខ្មែរសម័យមុនអង្គរ និងក្រោយអង្គរ រហូតតមកសម័យបច្ចុប្បន្ន ក៏នៅតែមានវត្តមានផងដែរ៕